Kazimierz Gomulicki

Kazimierz Gomulicki
major piechoty major piechoty
Data i miejsce urodzenia

1 kwietnia 1896
Trembowla 22

Data i miejsce śmierci

13 lutego 1938
Toruń

Przebieg służby
Lata służby

1915–1938

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

16 Pułk Piechoty

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Kazimierz Gomulicki (ur. 1 kwietnia[a] 1896 w Trembowli, zm. 13 lutego 1938 w Toruniu) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.

Życiorys

Urodził się 1 kwietnia 1896 w Trembowli, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Tomasza[3][4]. Ukończył gimnazjum[5].

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 5. kompanii 3 pułku piechoty Legionów Polskich[6]. W I kwartale 1915 „przepadł bez wieści”[6]. 8 czerwca 1917, po powrocie do służby, został odnotowany w kompanii karabinów maszynowych 4 pułku piechoty[5]. W 1917, po odezwie Tymczasowej Rady Stanu, wystąpił o przyznanie obywatelstwa Królestwa Polskiego[5].

Po odzyskaniu niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego[5]. 18 marca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich, służący w 4 pułku piechoty Legionów, został mianowany z dniem 1 marca 1919 podporucznikiem piechoty[7]. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w 2 pułku piechoty Legionów[8]. 25 października 1921 został zdemobilizowany jako oficer rezerwy[9] i przydzielony w rezerwie do 2 pp Leg.[10] Później został przeniesiony w rezerwie do 81 pułku piechoty w Grodnie[11][12]. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1267. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty[13][14]. Prawdopodobnie w 1928 został powołany do służby czynnej w 54 pułku piechoty w Tarnopolu. 15 maja 1930 prezydent RP przemianował go na oficera zawodowego w stopniu kapitana w korpusie oficerów piechoty ze starszeństwem z dnia 1 stycznia 1928 i 374. lokatą[15][16]. W kwietniu 1933 został przeniesiony do Gabinetu Ministra Spraw Wojskowych[17][18], a we wrześniu tego roku do 51 pułku piechoty w Brzeżanach[19][20]. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 111. lokatą w korpusie oficerów piechoty[2]. W tym samym roku został przeniesiony do 16 pułku piechoty w Tarnowie[21][22]. Zmarł 13 lutego 1938 w Toruniu[22]. Dwa dni później został pochowany na Starym Cmentarzu w Tarnowie[22] (sektor XII, rząd 1, grób 67)[23].

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. 1 czerwca 1935 ogłoszono sprostowanie daty urodzenia kpt. Kazimierza Gomulickiego 51 pp z „31 marca 1896” na „1 kwietnia 1896”[1][2].

Przypisy

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 1 czerwca 1935, s. 63.
  2. a b Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 380.
  3. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-09-12]..
  4. a b Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-09-12]..
  5. a b c d Żołnierze Niepodległości : Gomulicki Kazimierz. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2022-09-12].
  6. a b I Lista strat 1915 ↓, s. 16.
  7. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 36 z 1 kwietnia 1919, poz. 1149.
  8. Spis oficerów 1921 ↓, s. 25, 634.
  9. Pierwsza lista 1921 ↓, s. 7, poz. 736.
  10. Spis oficerów rezerwy 1922 ↓, s. 80.
  11. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 359.
  12. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 312.
  13. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 481.
  14. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 422.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930, s. 196.
  16. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 69, 582.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 11 kwietnia 1933, s. 82.
  18. Lista starszeństwa 1933 ↓, s. 70.
  19. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 28 września 1933, s. 195.
  20. Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 67.
  21. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 4 marca 1938, s. 6.
  22. a b c d e f Nekrolog. „Polska Zbrojna”. 46, s. 4, 1938-02-15. Warszawa. .
  23. śp. KAZIMIERZ GOMULICKI. Miejski Zarząd Cmentarzy w Tarnowie. [dostęp 2022-09-12]..
  24. M.P. z 1931 r. nr 251, poz. 335.
  25. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 19 marca 1932, s. 197.
  26. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-09-12]..
  27. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 31 z 16 września 1922, s. 663.

Bibliografia

  • Lista Chorych, Rannych, Zabitych i Zaginionych Legionistów do Kwietnia 1915 roku. Piotrków: Centralny Oddział Ewidencyjno-Werbunkowy Departamentu Wojskowego Naczelnego Komitetu Narodowego, 1915-08-01.
  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].
  • Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
  • Pierwsza lista oficerów rezerwowych WP. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
  • Alfabetyczny spis oficerów rezerwy. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922-05-01.
  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
  • Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty 1 lipca 1933. Warszawa: Przegląd Piechoty, 1933.
  • Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty. 5 czerwiec 1935. Warszawa: Departament Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1935.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935-1939. Wyd. 2 poszerzone. Warszawa: Wydawnictwo Tetragon Sp. z o.o., 2021. ISBN 978-83-66687-09-7.